briljanten

Nederlands

Uitspraak
  • Geluid:  briljanten    (hulp, bestand)
Woordafbreking
  • bril·jan·ten
stellend
onverbogen (alleen
attributief)
verbogen

Bijvoeglijk naamwoord

briljanten

  1. uit briljanten samengesteld

Zelfstandig naamwoord

debriljantenmv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord briljant
     Het was een halsketting met afwisselend grote smaragden en kleine sterrenformaties van briljanten, allemaal fonkelend alsof ze nieuw waren, hoewel het sieraad uit de vroege negentiende eeuw moest komen.[1]

Gangbaarheid

  • Het woord briljanten staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

Verwijzingen

  1. Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
    “Tussen rood en zwart” (2014), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044625691
Dit artikel is uitgegeven door Wiktionary. De tekst is vrijgegeven onder de licentie Creative Commons - Naamsvermelding - Gelijk delen. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.